(no subject)

[audiart]

Увидела на одном знакомом дневнике, вспомнила, захотелось к себе утащить. Шалкевич, естественно.

У каяковым клубе сёння ўвечар будуць танцы,
У клуб не ходзяць мужыкі і абарванцы.
Там грае музыка прыемна, мілагучна -
Сюды аднойчы завітаў сам пан паручнік.
Рукою шчодраю аркестру даў два злотых
I папрасіў, каб заігралі танга "Цнота".
Арліным позіркам агледзеўся наўкол
I да Агнежкі цвёрдым крокам падышоў.
"Ах, цнота, мое срэбра і злото,
Мам пшы собе твуй ценжар, твуй глас,
Але мілоць то здажысе раз".

На сенным рынку, на вуліцы Паніфрантаў
Агнежку ведалі даўно і аж занадта.
Агнежка хоць і маладая - год ужо з 5,
Як пачала зусім няблага зарабляць.
Аркестра танга "Цнота" задушэўна грае,
А пры сцяне ціхутка хлопцы размаўляюць -
Яўген і Ярэк, Лёнік, Зміцер і Антось.
Усе чакаюць:"Хіба надалей бэндзе цось?"

Скончыўшы танга, пара нашых закаханых
Пайшла шукаць куточак ціхі, утульны, цьмяны.
I толькі селі на траву пад нейкім плотам,
Як ён пачуў:"Спярша пенёндзы - мілосць потым".
Паручнік цяжка ўздыхнуў, заплюшчыў вочы:
"Не шчэнсьце, а по тых пенёндзах - а не гроша".
Але намеры ён яе разбіў ушчэнт,
У ход прывёўшы найвышэйшы аргумент:
"Ах, цнота, наша спульна тэнцнота.
Пані полька, а я тэж поляк -
То чы не да мі пані за так?!"

У гэтую ноч раптоўна так і нечакана
Агнежка сталася ахвяраю падмана.
Апроч таго, што злоўжываўся арганізм,
Так быў зняважаны яе патрыятызм:
Паручнік той меў на імя Мой Нахім Больцэм.
Паручнік быў, на жаль, жыдом і камсамольцам.
Лічыўся лепшым ён агентам ГПУ
I неўзабаве збег з Гародні ў Маскву.
Па шкодзе будзь мудрэйшай, Цнота:
Памятай, хоць ён жыд, хоць паляк -
Не давайся ніколі за так.